ЭIЄ
Η ΑΓΙΑ ΦΩΤΕΙΝΗ ΜΙΑ ΕΓΧΩΡΙΑ ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ
Ἔρευνα & συγγραφή: Ἰωάννης Γ. Βαφίνης
✟
Σήμερον ἐορτάσαμεν τὴν Ἁγίαν Φωτεινή την Σαμαρείτιδα, τὴν μεγαλομάρτυρα καὶ ἰσαπόστολον, ἑλληνικῆς καταγωγῆς σύμφωνα μὲ τὰ ἱστορικὰ καὶ ἀρχαιολογικὰ στοιχεῖα ποὺ ταχέως μέλλει νὰ ἀποδείξω...
Ἐπισημαίνω δὲ τὸ γεγονὸς τῆς συνάντησης τῆς μὲ τὸν Λυτρωτὴ Χριστὸν, ὅπως ἡ ἰδία τὸν προσεφώνησε στὰ ἑλληνικὰ σὲ ὅλους τοὺς συμπολῖτες της γενόμενη ἡ πρώτη Ἀπόστολος τῆς ἀλήθειας.
Ἡ προσκύνηση εἰς τὸν Θεὸν πρέπει νὰ γίνεται «ἐν πνεύματι καὶ ἀληθεία» εἶπεν ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς εἰς τὴν Ἁγία Φωτεινή την Σαμαρείτιδα.
Ἐπίσης ἀναφέρθηκε, «εἰς τὸ ὕδωρ τὸ ζών... ὁ δώσω αὐτῷ, γενήσεται ἐν αὐτῷ πηγῇ ὕδατος ἀλλομένου εἰς ζωὴν αἰώνιον» [Κατὰ Ἰωάννη εὐαγγέλιον, δ' 5-42].
ΕΙΚΩΝ. Ἡ Ἁγία Φωτεινὴ συνομιλεῖ μὲ τὸν
Ἰησοῦν Χριστὸν εἰς τὸ Φρέαρ τοῦ Ἰακώβ.
Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος εἰς τὴν ὁμιλία του «Εἰς την Σαμαρείτιδα», ἐμβαθύνει θεολογικὰ περὶ τῆς συναντήσεως τοῦ Χριστοῦ μὲ τὴ Σαμαρείτιδα στὰ περίχωρα τῆς πόλης Σιχὰρ ὅπου βρίσκονταν τὸ πηγάδι τοῦ Ἰακώβ.
Ἡ παιδαγωγικὴ σημασία τοῦ Φρέατος, ἐξηγεῖ ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος, ἐντοπίζεται στὸ ὅτι, ὁ Χριστὸς ἐπιλέγει τὴ συγκεκριμένη τοποθεσία, δίπλα στὴ Σιχάρ, ὅπου βρίσκεται τὸ πηγάδι τοῦ Ἰακώβ, γιὰ νὰ ὑποδείξει τὴ σύνδεση τῆς Παλαιᾶς μὲ τὴν Καινὴ Διαθήκη, μεταβάλλοντας ἕνα ἱστορικὸ πηγάδι σὲ πηγὴ αἰώνιας ζωῆς.
Τὸ δίδαγμα τῆς περικοπῆς τοῦ Εὐαγγελίου μᾶς παρουσιάζει τὴν δυναμικὴ τῆς ὀρθοδόξου λατρείας ἀποκομένης ἀπὸ τὰ κοσμικὰ ἐλατήρια τῆς ἀνηθικότητας τῆς ἀπιστίας καὶ τῆς ἀθεΐας.
Ὁλόκληρη ἡ ζωή μας πρέπει νὰ εἶναι ἀφιερωμένη εἰς τὸν Θεόν... ὅλη ἡ καθημερινότητα νὰ περνάει ἀπὸ τὸ φίλτρο τοῦ θείου θελήματος. Μὲ αὐτὸ τὸν τρόπο καθαρίζονται ὅλα... οἱ ἀνθρώπινες σχέσεις, ἡ κοινωνικότητα, ἡ ἀγάπη τῶν δύο φύλων ποὺ ὀφείλει νὰ εἶναι μοναδικὴ ἔχοντας ὡς γνώμονα τὴν ἀγάπη καὶ μακροθυμία τοῦ Θεοῦ...
Δὲν χωρᾶνε συμπεριφορὲς καὶ συναγελάσματα μὲ τὸν ἐχθρὸ τοῦ ἀνθρώπου ποὺ εἶναι ὁ ἀποστάτης Ἑωσφόρος... μὴ ξεγελιέστε μὲ τὸν τεχνητὸ σεισμὸ τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων ποὺ δυστυχῶς ἐπιτρέψαμε νὰ συμβεῖ εἰς τὴν ἱερὴ πόλη τῶν Ἀθηνῶν μὲ τοὺς τρισάθλιους ""μεταλλικάλικα""[1] [περιγελαστικώς]. Δυστυχῶς κάποιοι ἐπιμένουν στὴν τρικυμία ἐν κρανίῳ!
Ἐν ὀλίγοις, ἡ Ἁγία Φωτεινὴ προέρχονταν ἀπὸ τὴν πόλη Σιχὰρ τῆς Παλαιστίνης, ὅπου παρὰ τὴν ἀραμαϊκή προσωνυμία, ἡ ἴδια ἔφερε ὄνομα ἑλληνικό, ἐκ τοῦ φωτὸς > Φωτεινή.
Ἡ πόλη Σιχάρ σήμερα ὀνομάζεται Ἀσκάρ. Ὡστόσο, οἱ κάτοικοι αὐτῆς τῆς πόλης προῆλθαν ἀπὸ τὴν ἀρχαία Συχὲμ ὅπου σήμερα συναντᾶτε ὡς Τὲλ Μπαλάτα [Tell Balata] καὶ σύμφωνα μὲ τὶς πρόσφατες ἀνασκαφὲς ἡ πόλη κατοικεῖτο ἀπὸ τὴν 2αν χιλιετίαν π.Χ. ἔχοντας περίκλειστο μυκηναϊκὸ τεῖχος καὶ μεγαλιθικὲς πύλες ὅμοια εἰς τὴν κατασκευὴ μὲ τὰ πελασγικὰ τείχη τῶν Μυκηνῶν. Πολλοὶ τὴν συγχέουν μὲ τὴν πόλη Ναμπλοὺς(ἑλληνορωμαϊκὴ Nabulus) ἢ Νεάπολις.
Τὰ Σίκιμα, μετατροπὴ τοπικῆς διαλέκτου σὲ Συχὲμ, ἦταν μιὰ πανάρχαια πόλη της Χαναάν, τῶν Ἀχαιῶν & Ἰώνων ἡ ὁποία ἀναφέρεται συχνὰ στὴν Παλαιὰ Διαθήκη ἡ καὶ βρισκόταν στὴν περιοχὴ τῆς σημερινῆς Ναμπλοὺς (Nablus - Νεάπολις) στὴ Δυτικὴ Ὄχθη.
Τὸ ὄνομα τῆς εἶναι τόσο ἀρχαῖο καὶ τόσο ἑλληνικὸ καθότι προέρχεται ἀπὸ τὸν Σικίμιο γιὸ τοῦ Ἑρμοῦ, καὶ κατὰ τὴν παραλλαγὴ τῆς τοπικῆς ἀραμαϊκῆς διαλέκτου, ποὺ χρησιμοποιεῖται στὶς ὀνοματοδοσίες τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, Συχὲμ γιοῦ τοῦ Ἐμμὼρ γιοῦ του Εὐαίου (Γένεσις λδ 2,4).
Ἡ πρωτογενὴς πηγὴ πληροφόρησης ποὺ ἀντλοῦμε, περὶ τῆς ὀνομασίας της πόλη Σίκιμα (Συχὲμ) ἀπὸ τὸν Σικίμιο, υἱὸ τοῦ Ἑρμοῦ, ἐντοπίζεται κυρίως στὸν Εὐσέβιο Καισαρείας (πέρ. 260-340 μ.Χ.) καὶ στὸν Στέφανο Βυζάντιο (6ος αἰ. μ.Χ.).
Οἱ ἐν λόγῳ πηγὲς συνδέουν τὴν πόλη Σίκιμα ἢ Συχὲμ (ὅπου βρίσκονται σήμερα κατάλοιπα πελασγικῶν τειχῶν) μὲ τὴν ἑλληνικὴ μυθολογία, ὅπου δίδουν μιὰ ἱστορικὴ ἐξήγηση γιὰ τὴν προέλευση τοπωνυμίων τῆς Ἀνατολῆς μέσῳ ἑλληνικῶν γενεαλογιῶν.
Ἐπὶ παραδείγματι ὁ Στέφανος ὁ Βυζάντιος, στὸ γεωγραφικό του λεξικὸ Ἐθνικά, ἀναφέρεται ρητά: «Σίκιμα, πόλις Παλαιστίνης... κέκληται δὲ ἀπὸ Σικιμίου τοῦ Ἑρμοῦ».
Ὁ Εὐσέβιος Καισαρείας, πάλι, στὸ ἔργο του «Περὶ τῶν Τοπικῶν Ὀνομάτων των ἐν τῇ Θείᾳ Γραφῇ (Onomasticon)», ἀναφερόμενος στὴν πόλη Σίκιμα καὶ τὶς παραδόσεις της, σημειώνει τὴν ταύτισή της μὲ τὴ βιβλικὴ Συχὲμ ἀλλὰ καὶ τὴν ἑλληνικὴ μυθολογικὴ ἐκδοχὴ τῆς ἱδρύσεως της.
Ἄραγε, τυχαῖο ἢ ταιριάζει μὲ τὴν ἔνδειξη ὅτι οἱ κάτοικοι τῆς περιοχῆς ἡ ἐπονομαζόμενοι ὡς Χαναανίτες [παραφθορὰ τῆς λέξης Ἀχαιὸς] εἶχαν προέλευση ἐκ τῆς Ἑλλάδος;
Σύμφωνα μὲ τὴν ἀναφορὰ τοῦ Εὐαγγελίου, οἱ Ἰουδαῖοι, παρὰ τὴν πεποίθηση κοινῆς καταγωγῆς των Σαμαρείτων ἀπὸ τὸν Πατριάρχη τοὺς Ἀβραάμ, δὲν συγχροτίζονταν μὲ αὐτούς, λόγῳ τῆς φυλετικῆς ἀνάμειξης τῶν μὲ τοὺς ἐθνικοὺς δηλαδὴ τοὺς Ἕλληνες ποὺ συγκαταβιούσαν ἐκεῖ ἀπ' αἰῶνας καὶ ἦταν οἱ πρῶτοι κάτοικοι τῆς Παλαιστίνης νῦν Ἰσραήλ.
Ὅπως λοιπὸν προκύπτει ἀπὸ τὰ συμφραζόμενα ἡ Ἁγία Φωτεινὴ φυλετικὰ ἦταν μία μίξη τῆς Καυκάσιας ἑλληνικῆς φυλῆς μετά της Σημιτικῆς, ποὺ συνέβαινε συχνὰ, κατὰ τὴν περίοδο ἐκείνη, στὰ ἐδάφη τῆς Παλαιστίνης μὲ τὸ ἑλληνικὸ γονίδιο πάντα νὰ ὑπερισχύει.
Μάλιστα, σύμφωνα μὲ τὸν συναξαριστή του Πεντακοσταρίου ἡ Ἁγία Φωτεινὴ μετὰ τὴν Σταύρωση καὶ Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅπου ὑπῆρξε καθ' ὅλην τὴν πορείαν ἀκόλουθως Τοῦ μετὰ τῆς οἰκογενείας της, ἔφτιαξε ἕνα ἄγαλμα τοῦ Χριστοῦ ἔξω ἀπὸ τὴν οἰκεία της κατὰ τὸ πρότυπο τοῦ ἑλληνικοῦ ἔθους...
Δεῖτε τὶς εἰκόνες μὲ τὰ πελασγικὰ τείχη ποὺ βρῆκαν οἱ ἀρχαιολόγοι ἐπισημαίνοντας τὴν ἑλληνικὴ παρουσία τῶν Ἑλλήνων εἰς τὴν Παλαιστίνη ἄνω τῶν τεσσάρων χιλιάδων χρόνων...
Η ΤΕΛ ΜΠΑΛΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ ΝΥΝ ΙΣΡΑΗΛ ΜΕ ΤΑ ΠΕΛΑΣΓΙΚΑ ΤΕΙΧΗ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΟΛΗΣ ΣΙΚΙΜΑ [ΣΥΧΕΜ]
Αὐτὰ γιὰ κάτι ταγκαλάκια δωδεκαθεϊστὲς ποὺ νομίζουν ὅτι εἶναι οἱ μόνοι αὐθεντικοὶ Ἕλληνες καὶ διατηροῦν τὴν μόνη αὐθεντικὴ ""ἑλληνικὴ"" θρησκεία... παραμύθια του Ἄντερσεν... σᾶς προκαλῶ ...
Οἱ Ἕλληνες τῆς Παλαιστίνης ὑπῆρξαν οἱ πρῶτοι ποὺ ἀνακήρυξαν τὸν μεσσία Χριστὸν ἐν πόλη Σαμαρείτιδος... μυκηναϊκὰ κατάλοιπα τῶν Ἀχαιῶν καὶ Ἰώνων...
ΧΑΙΡΕΤΕ!
✟
ΧΑΡΤΕΣ
ΣΕ ΚΛΙΜΑΞ 1:1 600 000. ΜΕ ΕΡΥΘΡΗ ΓΡΑΜΜΗ ΣΗΜΕΙΩΜΕΝΗ Η ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΗ ΝΕΑΠΟΛΙΣ Ή ΝΑΒΛΟΥΣ ΚΑΤΑΛΟΙΠΟ ΤΗΣ ΚΑΤΕΣΤΡΑΜΜΕΝΗΣ, ΑΠΟ ΠΟΛΥΕΤΗΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ, ΕΛΛΗΝΟΠΕΛΑΣΓΙΚΗ ΣΙΚΙΜΑ Ή ΣΥΧΕΜ ΚΑΙ ΔΙΠΛΑ Η ΣΙΧΑΡ[ΑΣΚΑΡ] ΟΠΟΥ ΚΑΤΗΓΕΤΟ Η ΑΓΙΑ ΦΩΤΕΙΝΗ Η ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΑ
ΣΕ ΚΛΙΜΑΞ 1:1 600 000. ΕΝΔΕΙΞΗ ΜΕ ΕΡΥΘΡΟ ΒΕΛΟΣ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΔΙΑΔΡΟΜΗΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ - ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΕΙΑΣ ΤΟΥ - ΑΠΟ ΙΟΥΔΑΙΑ ΠΡΟΣ ΣΑΜΑΡΕΙΑ. ΔΙΑ ΤΟΥΤΟ ΛΕΓΕΙ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ: «Ὁ οὖν Ἰησοῦς κεκοπιακὼς ἐκ τῆς ὁδοιπορίας ἐκαθέζετο οὕτως ἐπὶ τῇ πηγῇ».
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
[1] Τὸ μεσημέρι τοῦ Σαββάτου (09.05.2026) μία μέρα πρὶν τὴν Κυριακή της Σαμαρείτιδος πάνω ἀπὸ 80.000 ἄτομα βρέθηκαν ἀπὸ νωρὶς στὸ ΟΑΚΑ, περιμένοντας τὴν ἔναρξη μιᾶς συναυλίας ποὺ δὲν ἁρμόζει στὰ χρηστὰ ἤθη τῆς ἑλληνορθόδοξου Πίστεως. Αὐτοὶ οἱ βαπτισμένοι Χριστιανοὶ ποὺ συμμετεῖχαν στὸ ἀκροατήριο πὼς δύνανται νὰ βρεθοῦν ἔπειτα ἀπὸ αὐτὸ τὸ ἐνορχηστρωτικὸ αἶσχος τοῦ Διαβόλου εἰς τὴν πρωινὴ θεία λειτουργία;
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
•ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ, Κατὰ Ἰωάννη εὐαγγέλιον
•ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ
•ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ ΠΕΝΤΑΚΟΣΤΑΡΙΟΥ
•Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, εἰς τὴν ὁμιλία του «Εἰς την Σαμαρείτιδα»
•Εὐσέβιος Καισαρείας, «Περὶ τῶν Τοπικῶν Ὀνομάτων των ἐν τῇ Θείᾳ Γραφῇ (Onomasticon)
•Στέφανος ὁ Βυζάντιος, Γεωγραφικό λεξικὸ Ἐθνικά
•Λεξικὸν τῆς Καινῆς Διαθήκης ὑπὸ Σοφρωνίου Εὐστρατιάδου Μητροπολίτου Λεοντοπόλεως ἐν Ἀλεξανδρείᾳ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου